Będzie to mój pierwszy wpis na blogu, pierwszy i niestety bolesny dla mnie. Mimo, że w najbliższej przyszłości nie planowałem niczego pisać, to muszę przyznać, że nie tak wyobrażałem sobie początek blogowania. Przejdźmy zatem do rzeczy.

Są na tej stronce osoby, które kojarzą mnie z tematu, który poruszyłem na forum i nazwałem: "Koleżanka z klasy - pomoc w poderwaniu". Dostawałem od niektórych rady żebym dał sobie z nią spokój, że nie je się tam, gdzie się sra, nie tykaj dupy ze swojej grupy. Byli także i tacy, którzy radzili bym wzbudził zazdrość, ale najpierw gadał z nią przez jakiś czas, popodrywał no i potem chłodnik i ta zazdrość. Przez ostatnie dni wakacji do żadnego spotkania nie doszło, zupełnie mnie olewała, na gg pisałem bez żadnej nadziei na odpowiedź z jej strony, tak samo sms-y i telefony. "Trudno" - pomyślałem i postanowiłem poczekać do 1 września. Gdy nadszedł ten dzień, jej stosunek wcale się nie poprawił. Wręcz przeciwnie - znacznie, ale to znacznie się pogorszył ;/ Była w stosunku do mnie bardzo zimna, odpowiedziała mi obojętnie cześć, przestała machać do mnie, gdy mnie zobaczyła z daleka. Próbowałem zagadywać, robić kino, ale po kilku próbach zupełnie przestało to mieć sens - zlewała to totalnie. Wieczorem w domu, siedząc przed kompem i czytając nowe wpisy na podrywaj.org w pewnej chwili powiedziałem sobie - Jebać to! Od jutra całkowicie zmieniam swoje życie. Koniec z nudziarzem stojącym pod ścianą z założonymi rękami! Koniec z męską pizdą, jaką się stałem! Mam czekać aż jakaś laska sama zobaczy tego smutasa, który albo stoi w oddali sam albo siedzi z głową opartą na rękach albo z telefonem w ręku przesuwającym bezcelowo pozycje w menu albo w kontaktach albo stukającym w klawiaturę wpisując 12345678901234567890...itd. i łaskawie zlituje się nad nim i spyta czego smutasz, chodź do nas i będzie dalej to samo tylko, że będę stał w grupie zamiast opierać się o ścianę?! O nie! Mam wybór i właśnie go dokonuję. Cały wieczór i noc spędziłem na rozkminianiu jutrzejszego dnia - zagadywanie pierwszoklasistek, zagadywanie dziewczyn na przystanku, zagadywanie dziewczyn po szkole. Opracowałem kilka dobrych openerów, wpoiłem je sobie do głowy i z uśmiechem na ustach poszedłem spać. Gdy obudziłem się rano w głowie miałem tylko dzisiejszy cel - zagadywanie. Stanąłem przed lustrem. "Dasz, kurwa, radę!" - powiedziałem do odbicia. Umyłem się, ubrałem, zjadłem śniadanie i poleciałem na przystanek. Gdy dotarłem na przystanek było na nim sporo ludzi - w tym trochę dziewczyn. Z zamiarem zagadania podchodzę, ale w tym momencie słyszę: "Siemano stary", patrzę w prawo, stoi kumpel, z którym nie widziałem się w wakacje, więc zrezygnowałem z dziewczyny i podszedłem do niego. Pogadaliśmy kilka minut i nadjechała kareta, która miała mnie zawieźć do szkoły. Wsiadłem, kupiłem bilet i kareta ruszyła. Wysiadłem kilka przystanków dalej, czekał mnie jeszcze spacerek. Idąc już chodnikiem minęła mnie koleżanka z czasów gimnazjum, którą również nie widziałem w wakacje i która chodzi do tej samej szkoły tylko innej klasy. Powiedziała cześć, odpowiedziałem jej, minęła mnie. W tej chwili pomyślałem: "Zaraz kurwa, co ja miałem dzisiaj robić?! Odpowiadać na "cześć" czy działać do chuja?!" Szybko ją dogoniłem i zaczęliśmy rozmawiać przez całą drogę do szkoły. Rozmowa fajnie się kleiła, żartowaliśmy, pytałem czy zmienili się jej nauczyciele, ile ma lekcji dzisiaj itd. Dotarliśmy do szkoły, pożegnaliśmy się, poszedłem zostawić kurtkę w szatni. W drodze pomyślałem: "No, nie było tak źle. Śmiała się z moich żartów, rozmowa się kleiła, jest ok, no ale to była koleżanka, znałem ją już wcześniej. Na przerwie trzeba działać z nieznajomymi". Odwiesiłem kurtkę i poleciałem na lekcję. Dwa razy niemiecki, mojej koleżanki nie było - ma w innej grupie lekcje. Po niemieckim spotkałem ją pod salą, w której mieliśmy następną lekcję. Była z dwoma innymi koleżankami. Powiedziała cześć, odpowiedziałem i podałem rękę, uścisnęła - z uśmiechem lekkim Wcześniej pozostałe dwie koleżanki powiedziały cześć, również odpowiedziałem, jedną lekko objąłem. Byłem już wtedy z dwoma kumplami, pogadaliśmy w grupie. Myśl: "Jest lepiej, niż wczoraj. Może miała zły dzień" - jednak jak strasznie mogłem się mylić.. Kolejne przerwy między lekcjami i co raz gorzej się czułem. Nie pamiętam, kiedy straciłem cały zapał, który miałem poprzedniego dnia wieczorem i dzisiejszego ranka. Wszystko przestało mieć sens. Nic nie dała notatka w telefonie, która była widoczna na ekranie głównym z tekstem: "ZRÓB TO KURWA!!!" - motywująca mnie do działania. Koleżanka traktowała mnie jakbym zrobił jej coś strasznego, patrzyła na mnie, jakby się mnie bała, to że się nie odzywała to już pomijam. Kompletnie tego nie rozumiałem. Miałem pytać, czy coś jej zrobiłem złego, ale zabrakło mi odwagi. Siedziałem/stałem obok niej bez słowa. Była sytuacja, że dla żartów zatorowałem jej drogę ręką przed nią (ona stała bokiem, ja przodem), potem drugą ręką i była "uwięziona". Spytałem: "Co teraz zrobisz?" Ona: "Przepraszaaam (przeciągnęła to aam, znacie to) chcę przejść". Powiedziała to bardzo chłodno, nie patrzyła na mnie, gdy to mówiła. Powiedziałem ok i wypuściłem ją. Do innych kumpli taka nie była - kleiła się do nich, do jednego powiedziała, że strasznie za nim tęskniła - co mnie strasznie wkurwiło - pozwalała się szczypać, głaskać i takie tam, zaczepiać. Myślę: "No to, kurwa, ładnie".

Wnioski:

-zorientowała się, że mam wobec niej jakieś zamiary i przestraszyła się z tego powodu

-może to wszystko ST, żeby sprawdzić jak się będę zachowywał

-mina jaką miała, z tym "uwięzieniem" - typu "Odwal sie! Spierdalaj! Zabieraj łapy!" - straszne ;/

-daję sobie z nią spokój, zaczynam dzień przez cześć i kończę przez cześć, chyba, że jej się odmieni i zasłuży na więcej

Póki co będę się starał dalej praktykować moje założenie na dzisiaj, choć ciężko mi będzie się z tej sytuacji otrząsnąć - dziewczyna totalnie mnie dzisiaj rozjebała. No, ale trudno. Człowiek musi doświadczyć czegoś takiego, by potem wyciągnąć wnioski, podnieść głowę do góry i zaczynać od nowa. Ja wierzę, że będzie tak ze mną. Sporo osób może teraz śmiało napisać: "A nie mówiłem?!", może mnie zjebać, potraktować jak amatora - którym, nie oszukujmy się, jestem - ale to dobrze, bo jest mi to teraz bardzo potrzebne. Także dziękuję Wam za przeczytanie tego i życzę sobie, by mój następny wpis był wpisem, który będę pisał będąc szczęśliwym, że udało mi się zrealizować postawione przeze mnie cele Pozdrawiam!

PS.Jak pisałem wcześniej, komentarze mile widziane Zarówno negatywne, pozytywne (jeśli będą) i inne