Mgła. Nic nie widać, czuć tylko zapach siarki. Z oddali słychać przerywane krzyki. Oczy mi łzawią, nie wiem, gdzie jestem. Ruszam do przodu na oślep.
Na horyzoncie rysuje się jakiś niewyraźny kształt. Zmierzam w jego kierunku, kształt przyjmuje postać człowieka.

-Kimże jesteś?- wydusiłem, wdychając ostre powietrze.

Witajcie!
Chwilę mnie tu nie było; pogłębianie wiedzy, treningi i dziewczyny zajmują lwią część mojego dnia. Dodatkowo odkryłem, że podrywaj ostro uzależnia- ciągłe nadrabianie blogów, czytanie każdego tematu na forum- za dużo tego.
Na szczęście zaczęły się wakacje, a co za tym idzie więcej czasu wolnego.