Na wstępie od razu chcę Was serdecznie powitać po dosyć długiej przerwie spowodowanej moim brakiem pobytu w kraju.
Jak to się mówi: "cały czas w trasie".

Ah... Jak to po rozstaniach facet dowiaduję się wszystkiego. Dowiaduję się jak był oszukiwany, okłamywany itd.

Hmm... czuję się, jakbym narodził się na nowo. Zacząłem odczuwać ile zmarnowałem czasu na pierdoły. O co mi chodzi ?
Więc...

Pisałem poprzednio, że wszystko zaczęło wracać do normy. Wróciło... na 1 dzień potem znowu to samo. Zmarnowała szanse u tak zajebistego faceta za jakiego się uważam(przynajmniej od niedawna).

Był piękny listopadowy wieczór... zadzwoniła... Zaczerpnąwszy rad z tej strony poszedłem pewny siebie jak nigdy ku przeznaczeniu. Siedziała na barierce wypatrując mnie już z daleka i uśmiechając się w moją stronę. Odwzajemniałem uśmiech przy kontakcie wzrokowym i poszliśmy na spacer między betonowymi blokami i wieżowcami święcącymi oknami na miasto. Zaczęliśmy się spotykać regularnie.